Show simple item record

dc.contributor.authorKurtuluş, Meriçen_US
dc.date.accessioned2016-02-08T09:43:23Z
dc.date.available2016-02-08T09:43:23Z
dc.date.issued2012en_US
dc.identifier.issn1300-3984
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11693/21228
dc.description.abstractKuşlar dünya mitolojilerinde önemli yeri olan canlılardır. Onlara duyulan ilgi sonucu gelişen kuşçuluk geleneği (kuşbâzî) de oldukça eski bir geçmişe sahiptir. Yaşar Kemal, Kuşlar da Gitti adlı romanında kuşçuluğun bin yıllık bir gelenek olduğunu ifade etmiştir. Yazara göre kuşçuluk yalnızca Osmanlı folkloruna özgü bir motif değildir, Bizans’a dek uzanan bir geçmişi vardır. Romanda ise, anlatıcı bu geleneğin sona ermek üzere olduğunu ima ederek bu durumu insan sevgisinin yok oluşuyla ilişkilendirmektedir; çünkü metin kuşçu çocukların “azat buzatlık” kuşları satamayarak yemeleri ve insanlıklarına yabancılaşmalarıyla sona erer. Ayrıca kentleşme nedeniyle gençlerin kuşları avladıkları yeşil alanların tahrip edilmesinin de bu geleneğin sona ermesinde etkili olduğu anlaşılmaktadır. Makalenin ilk bölümünde kuşçuluk geleneğine ve bu geleneğin farklı yönlerine kısaca değinilecek, ikinci bölümde ise Kuşlar da Gitti’de kuşçuluğun nasıl bir işlevi olduğu tartışılacaktır. Çocukların kuşları yedikten sonra Florya düzlüğünü terk etmeleri, bu geleneğin artık “merkez”i temsil eden kentte var olamayacağını göstermektedir. Romanda kuşçuluk geleneğinin aslında folklor kavramını temsil ettiği anlaşılmaktadır. Başka bir deyişle, romanda bu geleneğin kentte yok olacağının dile getirilmesi, okura folklor kavramının da sona ereceğini düşündürmektedir. Dolayısıyla, bu trajik son, on dokuzuncu yüzyıl romantik folklor kuramcılarının folkloru olumsuzlayıcı bakışının yansıması olarak ele alınacaktır.en_US
dc.description.abstractThe tradition of aviculture, arising as a result of the interest shown in birds, has a really ancient history. In The Birds Have Also Gone, Yasar Kemal expresses that aviculture has a thousand-year-oldhistory in Istanbul; one that reaches back to the age of the Byzantine Empire. One aspect of aviculture, used as a fundamental motif in the novel, is sale of birds in front of places of worship in order that people can buy to set them free (azat buzat). The narrator implies that this tradition is on the brink of extinction. In the novel, this extinction refers to the end of humanism in modern society; for the young boys can not succeed to sell the birds and unfortunately they alienate to themselves by eating them in order to survive in the end. It is understood that the destruction of green areas due to urbanization, where birds are trapped, causes to the extinction of this tradition in Istanbul, as well. In this article firstly different aspects of aviculture will be briefly clarified then it will be asked that what function of this tradition is in the text. Lastly, the tragic end of the novel, implying the end of humanism and this long-lasting tradition in urban areas, will be suggested as a reflection of the approach of the 19th century romantic folklorists, based on the negation of folklore.en_US
dc.language.isoEnglish; Turkishen_US
dc.source.titleMillî Folkloren_US
dc.subjectAvicultureen_US
dc.subjectBirdsen_US
dc.subjectFolkloreen_US
dc.subjectHumanismen_US
dc.subjectRomanticismen_US
dc.subjectKuşlaren_US
dc.subjectKuşçuluken_US
dc.subjectHümanizmen_US
dc.subjectFolkloren_US
dc.titleYaşar Kemal'in kuşlar da gitti romanında kuşçuluk geleneğinin işlevien_US
dc.title.alternativeOn the function of aviculture in the birds have also goneen_US
dc.typeArticleen_US
dc.departmentDepartment of Turkish Literatureen_US
dc.citation.spage105en_US
dc.citation.epage115en_US
dc.citation.volumeNumber12en_US
dc.citation.issueNumber96en_US
dc.publisherGeleneksel Yayıncılıken_US
dc.contributor.bilkentauthorKurtuluş, Meriç
dc.identifier.eissn2146-8087


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record