Show simple item record

dc.contributor.authorAkkaya, Y.en_US
dc.contributor.authorGürkaynak, R. S.en_US
dc.date.accessioned2015-07-28T12:04:39Z
dc.date.available2015-07-28T12:04:39Z
dc.date.issued2012-06-01en_US
dc.identifier.issn1300-610X
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11693/13118
dc.description.abstract2001 krizi Türkiye iktisat tarihinde önemli bir milattır. Bu makalede kriz sonrası dönemi 2002-2006 ve 2007-2012 alt dönemlerinde inceliyoruz. 2002-2006 güçlü bir stabilizasyon programının başarıyla uygulandığı, ekonominin normalleştiği bir dönemdir. Daha yakın döneme ilişkin başlıca hususlar ise (i) 2006 sonundan beri genel bir iktisat politikası boşluğu olduğu, (ii) cari açığın düzey olarak çok yüksek bir platoya yerleştiği ve bunun artık eskisi gibi bütçe açığı tarafından sürüklenmediği, (iii) ekonominin karşılaştığı yeni risk ve sorunlar eskilerinden farklı olduğu için kurumsal yapının bunlara karşılık vermekte zorlandığı, (iv) bu nedenle toplam kredi büyümesi, cari açık ve bunun finansmanı gibi konuların sahipsiz kaldıkları ve aslında bunlardan sorumlu olmayan Merkez Bankası’nca sahiplenildikleri ve (v) elinde bu sorunlar ile baş etmek için uygun araçlar olmayan Merkez Bankası’nın bu çabasının kurumsal olarak MB için ve bir bütün olarak Türkiye ekonomisi için önemli maliyetler doğurduğudur. Makalede birçok değişik bağlamda vurgulanan husus herhangi bir amacın vazife olarak verildiği kurumun o amaca ulaşmak için gereken araçları haiz kurum olması gerektiğidir.en_US
dc.description.abstractThe 2001 crisis is an important milestone in Turkish economic history. In this paper we evaluate the post-crisis period focusing on the 2002-2006 and 2007-2012 sub periods. 2002-2006 is a period of normalization of the economy, owing to a strong stabilization program. The more recent period is characterized by (i) the absence of a coherent economic policy framework since the end of 2006, (ii) the current account deficit moving to a very high level and no longer being principally determined by the budget deficit as before, (iii) the inadequacy of the institutional framework to address the new, post-stabilization problems, (iv) problems such as credit boom, current account and its financing, which are not “owned” by any policymaking institution being addressed by the Central Bank, and (v) the Central Bank, as it does not have appropriate tools at its disposal to address such problems, creating an efficiency loss in policymaking and an institutional cost for itself. In several different contexts we emphasize the importance of giving a mandate to a policymaking institution that has the tools to achieve the mandate.en_US
dc.language.isoEnglishen_US
dc.source.titleİktisat İşletme ve Finansen_US
dc.relation.isversionofhttp://dx.doi.org/10.3848/iif.2012.315.9319en_US
dc.subjectTurkish economyen_US
dc.subjectMonetary policyen_US
dc.subjectRequired reservesen_US
dc.subjectInterest rate corridoren_US
dc.subjectPolicy rate varianceen_US
dc.subjectTürkiye ekonomisien_US
dc.subjectPara politikasıen_US
dc.subjectZorunlu karşılıken_US
dc.subjectFaiz koridoruen_US
dc.subjectFaiz varyansıen_US
dc.titleCari açık, bütçe dengesi, finansal istikrar ve para politikası: Heyecanlı bir dönemin izien_US
dc.typeArticleen_US
dc.departmentDepartment of Economicsen_US
dc.citation.spage93en_US
dc.citation.epage119en_US
dc.citation.volumeNumber27en_US
dc.citation.issueNumber315en_US
dc.identifier.doi10.3848/iif.2012.315.9319en_US
dc.publisherBilgesel Yayıncılık San. ve Tic. Ltd.en_US
dc.identifier.eissn1308-4658


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record